Lokaal nieuws óók belangrijk

Oorlogen in Oekraïne, Gaza en op nog veel andere plekken, fascistische relschoppers in Den Haag: vreselijk en belangrijk om te volgen. Maar ook het nieuws direct om ons heen is van belang. Daarom vind ik het zo leuk dat ik voor de weekkrant in mijn woonplaats regelmatig op stap mag voor gebeurtenissen die - terecht - de rest van Nederland niet interesseert, maar die lokaal wel van belang zijn. En meestal 'positiever' van toon dan het nationale en het wereldnieuws.  

Intussen heb ik al aardig wat geschreven en gefotografeerd voor De Bode editie Roosendaal. Van kermis tot De dag van, van de restauratie van een treinstel tot de exotische markt en van schooldiploma's tot biodiversiteit. Wie meer wil zien: dat kan hier.  

Deze week fotografeerde ik de voorpagina van de Bode en leverde ik een pagina binnenwerk met tekst en foto's. Op de website van De Bode staan nog veel meer foto's: die zie je hier.

Catharinapark: herinnering aan klooster

De naam Catharinapark herinnert aan de zusters Norbertinessen van het klooster Catharinadal tussen Wouw en Roosendaal. Die zusters waren in 1971 in het kader van het 700-jarig bestaan van hun orde terug in Wouw. Een steen met de jaartallen 1271-1971 herinnert aan dit jubileum.

Volop (bouw)activiteiten

Voor de komende jaren zijn er grootse plannen voor nieuwe woningen in Wouw. Maar ook nu al gebeurt er het nodige.

Zouden deze woningen aan de Plantagebaan dit jaar al worden opgeleverd?

En ook aan deze appartementen (hoek Bergsestraat - Kloosterstraat) wordt (vandaag) hard gewerkt.

Een persgesprek over de Wouwse Weide zou vanmorgen plaatsvinden, maar is door omstandigheden geannuleerd. Daarover - over het project - dus later meer.

 

De weekmarkt - in vakantietijd

De eerlijkheid gebiedt mij te zeggen dat ik nog nooit eerder op de weekmarkt in Wouw was, terwijl we hier toch al anderhalf jaar wonen. Sterker nog, ik wist van het bestaan niet eens - en het is maar enkele honderden meters van ons appartementje. 

Maar nu ik het weet zal ik er zeker vaker komen. Het is vakantietijd, dus er waren vorige week maar twee kramen op woensdagochtend. Normaal zijn er meer, maar het blijft een heel kleine markt uiteraard, gedurende een halve dag. 

Bij de viskraam haalde ik een van mijn lievelingsgerechten: zure haring. Dat wordt een lunch om je vingers bij af te likken: vers gebakken maïsbrood met zure haring. Dit typen en het water loopt al in mijn mond...

Mooi of...?

Een schoonheidscommissie in een gemeente heeft als taak het beoordelen en adviseren over plannen en projecten die het uiterlijk en de uitstraling van de gemeente beïnvloeden. Dit kan bijvoorbeeld gaan om de kwaliteit en esthetiek van bouw- en verbouwplannen, monumentale panden, openbare ruimtes, straatmeubilair en groenvoorzieningen. De commissie zorgt ervoor dat nieuwe ontwikkelingen passen bij de uitstraling en het karakter van de gemeente, en dat ze voldoen aan de geldende regels en richtlijnen op het gebied van schoonheid en harmonie. 
Kort samengevat: een schoonheidscommissie adviseert en toetst plannen om de visuele en esthetische kwaliteit van de gemeente te waarborgen en te verbeteren.

In dat licht vind ik dit een opmerkelijk stukje Wouw. Beide woningen zijn zeker 'mooi' te noemen (afhankelijk van je smaak natuurlijk), maar tegen de positionering zo naast elkaar kun je toch best je bedenkingen hebben. Niet in België, maar wel hier.  

Wij lieten ook ooit een woning bouwen: het dak moest donker zijn. Wij kozen een zwarte dakpan, maar de commissie gaf geen groen licht voordat zij de dakpan hadden gezien... Een Fins houten huis met logs was al eerder finaal afgekeurd. Maar dit kan dus anno 2025 kennelijk wel.

Volop bedrijvigheid in Wouw

Bouwen

Er zijn niet alleen plannen, maar er wordt intussen ook al concreet gebouwd - alleen nu even niet (bouwvak). Langs de Plantagebaan is te zien dat het hier al lekker opschiet. Zouden de eerste bewoners nog dit jaar kunnen verhuizen?  

School

De nieuwe basisschool had geloof ik al klaar moeten zijn - maar verder dan een lege bouwput is het nog niet gekomen. Dat zal wel 2026 worden voordat hier kinderen les krijgen.

In heel Wouw is 30 km/h maximum snelheid

Snelheid
Het eerst zag ik het in Duitsland, maar nu is het ook in Nederland overal in dorpen zo: 30 km/h is de maximum snelheid. Maar heel veel mensen hebben daar kennelijk moeite mee. In Wouw zijn de aanduidingen te minimaal: daarom voelen bewoners de noodzaak zelf maar wat verkeersborden bij te plaatsen. 

Een korte wandeling - zo veel te zien

Met enige regelmaat loop ik door Wouw, meestal met een camera (en in elk geval de telefoon) onder handbereik. Er is veel te zien en op te merken... De foto's zijn vaak in zwart-wit, maar kunnen alle gemakkelijk naar kleur worden omgezet.      Alle foto's © WL

Spreuken

Op diverse plaatsen kom je wijze spreuken' tegen. Hier ergens langs de wandelroute 'de ster van Wouw'. 

 

De Arend

De molen van Wouw draait doorgaans op zaterdag en dinsdag. Dan is ook de winkel open om er meel te kopen voor het thuis bakken van brood.

Wouw: alles bij de hand

We hebben het nog steeds bijzonder naar onze zin, hier in Wouw. We zouden normaal gesproken nu in Spanje en Portugal zijn, maar een rugblessure van Chajah sinds eind vorig jaar verhinderde ons vertrek. En die rug wil nog steeds niet erg...

Rockin' Wouw

We hebben het prima naar ons zin in Wouw. Leuk dat het gezin van onze dochter dichtbij woont, handig dat de boodschappen lopend gedaan kunnen worden, ideaal dat het huis is zoals het is. 

Gisteren was Rockin' Wouw, een feestje met een Amerikaanse sfeer uit de jaren zestig en zeventig van de vorige eeuw. Marktkramen, een dansvloertje, levende muziek en natuurlijk drank en friet.

Natuurlijk is het mooi als mensen zich ook kleden alsof we weer in de jaren zestig en zeventig zijn. Is dit geen plaatje?

Onder:

Er stond een mooie truck, met een nog mooier dashboard. "En alles werkt en heeft een functie."

Kunst- en atelierroute Wouw 2024

Het is al weer enige tijd geleden dat ik hier iets schreef. Een nieuw huis, inrichten, gordijnen, apparatuur: de tijd vliegt dan! Als je dan ook nog regelmatig weg bent met de camper en artikelen schrijft en fotografeert voor kampeerbladen*, dan komt er van hier iets schrijven niet veel terecht. 

De kunst- en atelierroute Wouw, voor de zesde keer gehouden, is een prima aanleiding om het toetsenbord weer ter hand te nemen voor deze blog, vanaf nu gewijd aan het (ons) leven in Wouw.

Gisteren bezocht ik molen De Arend (schilderijen), Bergsestraat 77 en 75 (keramiek, sieraden, decoratie, schilderijen). Vandaag wandelden we naar Markant (schilderijen, modern art) en Roosendaalsestraat 43 (grafische kunst, fotografie, beelden).

Alle foto's: telefoon Pixel 7.

* Autoweek Campers, Bobil og Caravan Magasinet (Noorwegen), CamperReisMagazine, Viva kamperen

Keuken uitgebreid

Vandaag is onze keuken wat uitgebreid. Met een extra kastje rechts van het raam, enkele plankjes links van het raam en verlichting onder de kastjes. Het oogt nu als een 'complete keuken': met zo'n grote open ruimte boven het aanrecht in de hoek oogde de keuken als niet af. Het is een hele verbetering, vinden wij!

Nog even nergens aan zitten: kit en lijm moeten drogen. Morgen kan alles worden gebruikt. De klus was in anderhalf uur geklaard. "Maar ik doe het ook al twintig jaar." Ja, dat helpt wel. Plus het juiste gereedschap.

Plezierig en comfortabel

Vanavond gaan we de tweede nacht in in ons nieuwe appartement. Alles is even wennen, maar we hebben het dik naar onze zin. Er moet nog best wat gebeuren, maar we kunnen eten, slapen en televisie kijken. De volgende fase breekt nu aan: lampen, radio, luidsprekers, iets aan de muren. Dat werk. 

Grappig: de jongste kleinzoon was hier gisteren en wilde vandaag weer komen. Welkom, kleine vriend. Hij vindt vooral de 'relaxstoelen' erg 'cool'. Dit keer nam hij zijn vader en moeder mee en de hond Cody. Z'n oudere broer is ziek.

Weer verbonden met de wereld

 

Zwager Pierre was er vandaag en dan wordt er gewerkt. Om te beginnen: wifi installeren. Dat bleek een peulenschil te zijn. Iets meer tijd kostte het trekken van draden om op meer plekken een UTP-kabel te hebben: voor tv en de tuner (HEOS). 

De ingewikkeldste klus bleek het ophangen van een lamp met ventilator. Warme zomers en een plat dak, in de slaapkamer zijn wij er op voorbereid. De lamp is een erfstuk van mijn schoonmoeder, die dit jaar overleed. Hij hangt perfect - boven ons bed dat op 5 januari wordt geleverd.

 

Weer een paar stappen verder

Over minder dan twee weken kunnen we overnachten in ons huis aan de Plantagebaan in Wouw. Vandaag is de eerste was gedraaid en gedroogd: alles werkt perfect. Er zijn weer verhuisdozen leeg gemaakt, nog meer boeken kregen een plek en ik heb enkele voorlopig overbodige spullen naar onze Eurobox in Bergen op Zoom gebracht. Verder is de Lundia in de werkkamer wat anders ingedeeld en: een eerste lijstje opgehangen in de gang. Wouw!

Bij Jumbo in Wouw vanmiddag nog wat boodschappen gedaan, zodat we in Wouw konden blijven eten. We wilden vanavond naar de Gertrudiskerk in Wouwse Plantage, omdat daar gezongen zou worden. Dat werd er ook, door een dameskoor, maar het bleek ook een 'gewone kerstmis' te zijn. Met pastoor, heilige stukjes brood die werden gedeeld en wereldvreemde teksten. Om stramheid tegen te gaan moesten we regelmatig gaan staan en dan weer zitten. Omdat de energie zo duur is werd er dubbel gecollecteerd, 'het mag ritselen vandaag'. Nee, dat regelt die almachtige God dan weer niet. Kunnen wij mooi voor opdraaien. 

De kerk in Wouwse Plantage gaat sluiten, hoorden wij vanavond ook nog. Geen idee wat dat betekent, maar de pastoor blijft, zei hij. De wijzen uit het oosten bleken al gearriveerd toen wij de kerk binnenkwamen. Te vroeg, naar mijn idee. 

Een ezel. Waarom verbaast me dat
nou niets in een kerk?

De dames zongen prima. Begeleid, licht versterkt en alles uit het hoofd. Er is dus serieus gerepeteerd. In maart een jubileumconcert in Wouw, hoorde ik ook nog. 10 maart. 

Grote wasjes, kleine wasjes

Iets over negenen vanmorgen kwam de Witgoed Specialist uit Wouw - rond de 100 meter van ons huis - de nieuw gekochte wasmachine en wasdroger brengen en plaatsen. Wij kozen voor energiezuinige Bosch machines, die op elkaar geplaatst zijn met een uitschuifbaar 'werkvlak' ertussen. Handig om de wasmand op te zetten bij het laden van de droger. De late oplevering van ons huis levert nog een voordeeltje op: 150 euro aan cashback. "Als de woning in oktober was opgeleverd had je dit gemist." Je hoort het Cruijff zeggen.

Morgen wordt er een eerste was gedraaid. We gaan gezellig in de badkamer door het raampje kijken. Wasmachine en droger hebben beide een lichtje van binnen. De droger heeft een handig rek om bijvoorbeeld schoenen te drogen. Dat draait dan niet mee uiteraard.

Er zijn weer aardig wat dozen opgeruimd. Alle archiefdozen, waarin de boeken zaten, zijn leeg. Op de Lundia hebben we ook boeken staan: die hoogte hadden we in het vorige huis niet. De muziekboeken en de fotoboeken kregen hier een plekje.

In het werkkamertje heb ik de Lundia vastgezet aan de muur: dat voelt een stuk steviger aan. Hier staan de reis- en natuurboeken.

 

Heel veel werk verzet!

Om acht uur begonnen, om kwart voor elf waren de verhuizers al klaar: alles kon via een laadklep omhoog en door de voordeur naar binnen. Voornamelijk dozen, geen bedden, wasmachine, meubelen, bed. Dat komt later. Leuk: het waren dezelfde drie mannen die het huis in Bergen op Zoom ook voor ons hadden leeggehaald. Zij zetten ook de Lundia boekenkasten weer in elkaar. 

Even later kwamen twee mannen de douchewanden plaatsen. Gelukkig werd er geen waterleiding geraakt: ik heb geen idee waar die lopen. Eén dwarsstang ontbreekt nog. "Ja, staat wel op de tekening maar is niet meegeleverd." Nou, dat wordt dan een keer terugkomen. Niet handig.

Weer een stap gezet

Vanmiddag rond 15:30 uur was het zover: opruimen en klaar is de vloer in het hele huis. Betonlook in het hele huis minus de slaapkamer: daar kozen we voor houtkleurig PVC. De twee jonge mannen van Poortvliet hebben uitstekend werk verricht. Nette knullen, die we met een gerust hart de sleutel van de voordeur meegaven zodat wij niet elke ochtend vroeg daar moesten zijn. 

Bij binnenkomst vanmiddag zei ik: "O, maar we hadden het in de breedte gewild." Even een schrik op het gezicht: "Echt?" Nee hoor, grapje. Maar waar is dat we het er niet over hebben gehad: het had dus gekund.

De afscheiding tussen gang en slaapkamer is keurig gemaakt: kaarsrecht. Een goede tip was ook die op gelijke hoogte liggende deurmat bij de voordeur.

Morgen is de vloer klaar

Grijs op vloer en één wand.

De mannen van Poortvliet zijn gisteren begonnen met het leggen van de vloer. Eerst nog extra stofzuigen, dan egaliseren. Eerst worden de plinten gekit, daar wordt de PVC tegenaan gelegd. "Veel andere bedrijven zetten de plinten op de PVC. Dat werkt sneller, maar is niet mooier." Het verklaart ook waarom zijn twee volle dagen nodig hebben, na het egaliseren. Het hele huis krijgt een vloer in betonlook-grijs, alleen de slaapkamer krijgt een houtkleurige vloer. In de gang wordt een mat in het geheel opgenomen.

Heerlijk uitzicht.

De vloerleggers (?) hebben gisteren en vandaag hard gewerkt. Vandaag wordt de PVC gelegd. Geplakt. Gelijmd. We zijn even gaan kijken, maar willen natuurlijk niet in de weg lopen. Onze eerste indruk: het wordt mooi!

Daarna restte ons niets anders dan naar de camper terug te rijden. Ons fotograferen in Amsterdam (Light festival) is verzet: met dit weer is er weinig lol aan. Dat geldt ook voor ons mobiele verblijf. Er staat nog maar een andere camper. Gelukkig doet de verwarming het hier prima. Net als de laptop.

De 'feestweek' is voorbij

In verband met ons 50-jarig huwelijk kregen we niet alleen een kaart van de burgemeester, maar van onze twee kinderen ook een week in een prachtig huis bij Langbroek met elke dag andere vrienden en activiteiten. We bezochten onder meer het Centraal Museum in Utrecht en fort Honswijk (met gidsen), we wandelden met de boswachter over het Leersumse Veld en we genoten lunches op fraaie locaties. In het eerste weekend waren de kinderen er, met kleinzoons en hond. Het werd een feestweek die zijn weerga niet kent!

Intussen staat de warmtepomp het huis in Potterhoeck op 16 graden te drogen. Niet te warm en niet te snel, want dat geeft alleen krimpscheuren, las ik in het boek van De Kok Bouwgroep. Maandag beginnen ze met het leggen van de PVC-vloer. Grijs in de woonkamer, hal en werkkamertje, houtkleurig in de slaapkamer. De volgende fase. Wij verwachten dat we vanaf 5 januari in het pand kunnen blijven overnachten.